lokaranda
Di selatan bukit loka
Aku rindu riuh suasananya
rindang pohon Di antara susunan semilir pasir,
hamparan awan peneduh laksana ombak
Tempatku memulai cerita
Bukit loka nan jernih, liung bagai angsa putih
Kebun berbaris ibarat pelangi
Gerbang kota riuh melambai,
Di selatan tempatku
tuan
Teduh rindu tak terhingga
Kampungku
Tuan???
Malamnya indah
Tuan???
Sorenya jingga
Tuan !!!!
Mahkota jingga di ujung senja
Ikan melompat bagai ilalang
Rumput di mana mata memandang
Bantaeng indah tuan
Bantaeng nan pasti di kenang.
lepaslah kekasihmu jika itu tentang fisik tapi peluklah kekasihmu jka tentang tentang ingatan karena cinta bukan tentang fisik tetapi tentang ingatan .
Selasa, 16 Februari 2016
Lokaranda
Langganan:
Posting Komentar (Atom)
Tidak ada komentar:
Posting Komentar